Column: Nummer acht
11 maart 2013 om 21:01
Sinds afgelopen vrijdag 8 maart 2013 is ons cluppie, na een geweldige inhaalrace die hopelijk nog t/m de maand mei voortduurt, de nummer acht van de ranglijst. Hopelijk heeft dat nummer niet zo'n slechte invloed als het rugnummer de afgelopen jaren.
Sinds het seizoen 2007-2008 hebben de spelers van FC Den Bosch namelijk een vast nummer op de achterkant van hun shirt. Om niet te verklaren redenen, wellicht een hogere macht, leidt het nummer acht niet tot, op zijn zachtst gezegd, de beste resultaten op het veld.
De eerste die het nummer droeg was Stanley Aborah. Na een eerdere periode in het seizoen 2005-2006, die goed was bevallen, was de Belgische Ghanees in zijn tweede periode geen schim meer van de frêle aanvallende middenvelder. Hij viel eerder op door afwezigheid, blessuregevoeligheid, laksheid en een aantal wedstrijden in twee seizoenen tijd wat een gemiddelde voetballer al binnen één seizoen heeft bereikt.
In de zomer voor het seizoen 2009-2010 benoemde trainer Marc Brys de Marokkaans-Nederlandse middenvelder Adnan Barakat tot aanvoerder. Het seizoen ervoor had Barakat, toen spelend met nummer 11, de voorzetten en goals (uit vrije trappen) aaneen geregen, maar spelend onder nummer acht draaide hij één van zijn slechtste seizoenen ooit. Uiteindelijk kwam hij zelfs, wellicht ook onder de druk van het leiderschap, voor even op de bank terecht. Een reden om in de winterstop te vertrekken naar een land wat de gemiddelde toerist niet op een kaart kan aanwijzen; Azerbeidzjan.
Zijn vervanger kwam van de failliete stal van HFC Haarlem; Wilmer Kousemaker. Een jongen met een goede voorzet en vooral een prima vrije trap. Die standaardsituatie liet hij tot ergernis van de FC Den Bosch-supporters juist altijd tegen ons in het netje ploffen. Spelend in het blauw-wit lukte het hem echter niet om de tegenstander te laten vissen. Na een half jaar liet hij het leed van nummer acht dan ook achter zich en nam Diego Karg het 'gehate' getal in de zomer van 2010 over. Van hem kunnen we zeggen dat hij een seizoen later in ieder geval topscorer werd van de voorbereiding. Maar dan wel spelend onder nummer 19.
Vorig seizoen stond de naam van de jonge Irakees Osama Rashid achter het cijfer acht op de papieren. Hij was echter vaker in zijn land van herkomst dan op het gras van stadion De Vliert te vinden. Resultaat: geen enkele seconde in het betaalde voetbal en terug naar de amateurs.
Dit seizoen moest het dus beter. De als talent aangekondigde tiener Anthony van den Hurk kwam over van Jong PSV. Hij bezweek echter weer aan een gebrek aan geduld en wellicht ook kwaliteit. Moest vaak van de bank of zelfs tribune toezien hoe Tom van Weert en Ralf Seuntjens het beter deden. Zijn vervanger na de winterstop heet Istvan Bakx. Prima resultaten geboekt bij het inmiddels failliete AGOVV Apeldoorn, maar spelend onder nummer acht in het Bossche blauw-wit kwam al snel de pech om de hoek kijken. Een nekhernia houdt hem nog zeker een maand aan de kant.
Dan maar terug naar plek acht op de ranglijst. Een plaats die aan het einde van het seizoen recht geeft op play-off voetbal. Wat voor de volle 100% verdiend zou zijn gezien de resultaten in 2013. Het jaar waarin we misschien nog wel wat plekken hoger gaan eindigen.
Tot slot toch nog even terug naar een minpunt van het cijfer acht. Afgelopen vrijdag stond voor de wedstrijd namelijk nog een andere club op die plek van de ranglijst. Toevalligerwijs onze tegenstander van die avond; SC Veendam. Een club die voor de zoveelste keer met omvallen bedreigd wordt. Iets wat een zeer slechte zaak zou zijn. Allereerst natuurlijk omdat het, deels door eigen handelen, maar ook door het starre KNVB beleid, de vierde club in korte tijd zou zijn die failliet zou gaan. Maar ook omdat het ons mooie cluppie zes punten en zeven goals zal kosten. Belangrijke punten en goals. Want zeg nu zelf, succes is er niet voor bedoeld om er uiteindelijk zelf slachtoffer van te worden!
Bron: FCDBFans.nl / 't Boschke